ζητουνται συνδεσεις

καντε Ηighlight να φανουν ολα

Talal asad, anthropology & the collonial encounter

…functional anthropologist and orientalist.. concerned with the same theoretical question:what holds society together? How is order achieved or destroyed? The former, viewing “tribal” society as defined by (normative) polity, focused on the consensual relations between African rulers and ruled. The latter, viewing sharia-defined society as fragmented by (secular) polity, focused on the repressive relations between Islamic rulers and ruled.

.. concerned …with protecting subordinate African cultures..

…political domination in Muslim….external to essential articulation to Islam…

Αν ο λόγος-άλλος γίνεται για να νομιμοποιήσει/ δοξάσει τον εαυτό (ναρκισσισμός;) και συνεπώς να επεκτείνει τα όρια του λόγου του εαυτού πάνω στον άλλο, να τον συμπεριλάβει ως υποδεέστερο;

Δηλαδή, κάθε θέση λόγου για τον άλλο, γίνεται για να τον υποτάξει; Αλλιώς σε αντίθετη περίπτωση είναι μόνο λόγος που θέλει να είναι απ’ τον άλλο, ωσαν να ανήκε ο εαυτός ήδη στον άλλο (έχω υπόψη μου τις μεταστροφές και νεοφώτιστους) και γίνεται θέμα σωματικής εμπλοκής; Τότε τί είναι ο λόγος για την παραδοσιακή αρχτεκτονική ως άλλο της αστικής κοινωνίας;

Κυρίως αυτό το « [οι τωρινοί κάτοικοι] έχουν χάσει την ποίηση που είχαν οι προγονοί τους» που προσπαθεί να τους βάλει στην αστική κοινωνία ως μαθητεύομενους. [εστιάζω στην επιμονή αρχαιολόγων και συντηρητών να εξαφανίζουν τα πιο πρόσφατα προσ-κτίσματα, προσθήκες των κατοίκων, να τους ενοχλούν]

Πάνε εδώ τα αναφιώτικα; Όχι μάλλον γιατί δεν είναι μια παραδοσιακή κοινότητα deprived by tis modernity, αλλά πέφτει σε μια άλλη ιεράρχιση της αστικής μυθολογίας. [ρωξ.καυταντζόγλου]

Αν στο σώμα-άλλος αυτό που μιλάει είναι το σώμα, μιας και έχουμε πάντα να κάνουμε με λόγο, πώς μιλάει το σώμα; Ή μπορούμε να βρούμε σωματικές εκφράσεις και να εγκαταλείψουμε το λόγο [ή να κρατήσουμε μόνο τις περιγραφές σωματικών εκφράσεων (λογοτεχνία)]

Γιατί αυτή η επιμονή να συνδεθούν τα όρια που αφορούν, το σώμα και τον άλλο, το λόγο και τον άλλο, και την κοινότητα και τον άλλο; Αν είναι μόνο λόγω του ότι μοιάζουν να κατάγονται από τις τρεις στάσεις απέναντι στην ετερότητα που έλεγα στη διάλεξη, δεν φτάνει! Τι τα συνδέει αυτα τα ζητήματα πέρα από το ότι [με ανάποδη φορά] πάνε από το χωρικό καθ-ορισμό της κοινότητας στον [νομιμοποιητικό] λόγο της για τον άλλο όπως εκφέρεται απο το υποκείμενο που αισθάνεται να εκφράζει μέσα του το σύνολο της κοινότητας και καταλήγουν στο σώμα του υποκειμένου [ωσάν αυτό να είχε συνειδητοποιήσει το εαύλωτο της συγκροτησής του ως υποκειμένου];

Στη διπλωματική, το ενδιαφέρον των κενών ήταν η δυνατότητα αναίρεσης αλλά και συνεχούς διάβασης των ορίων τους. Σηκώνοντας το φράχτη μπαίνεις σ’ αυτό που έχει γίνει φύση, ξένο, αλλά το χαίρεσαι ως τέτοιο, ως το εξωτερικό σου που σου χρειάζεται και είναι προσωρινό. [μήπως έχει καμμία συνδήλωση χρησιμοποίησης του ξένου για όσον καιρό τον θες και καθήλωσης του στη διαφορά του;] όχι, ο agent είναι ο ίδιος στο μέσα και έξω χώρο, άρα η διαφορά, το όριο εδώ είναι διαβατό, ο κάτοικος κατοικεί και τα δύο. Είναι το έξω το άλλο κομμάτι του εαυτού του.[?] σαν το παιχνίδι να έχει τρεις όρους και ένα όριο; Μέσα-έξω-άνθρωπος [σώμα]. οι δύο δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς της διάβαση που κάνει ο τρίτος.

Μήπως ένας τέτοιος μικρός όρος, το σώμα που διαβαίνει, μας δίνει τίποτα για τη σύνδεση των τριών περιοχών ορίων που λέγαμε πριν;