Επανεξετάζω μαζι τα θέματα διάλεξης διπλωματικής του προπτυχιακού και γενικά βρίσκω πως κινούμαι γύρω από το θέμα του ορίου

Στη διάλεξη είχα σχηματοποιήσει τρεις στάσεις απέναντι στον ‘άλλο’ μέσα από την κριτική του Said στα περιηγητικά κείμενα και απο΄την πολιτκή καάσταση στα κατεχόμενα εδάφη της δυτ.όχθης, στη συνέχεια με οδηγό αυτές τις τρεις στάσεις είχα ξαναδιαβάσει πτυχές του γραπτού και αρχιτεκτονικού έργου του LeCorbusier ανακαλύπτοντας έναν ανάλογο με τους προηγούμενους λόγο.

δεν θέλω να μιλήσω για το όριο γενικά, κατηγοριοποιήσεις κτλ, αλλά μέσω παραδειγμάτων να συρράψω μια αφήγηση που να επικεντρώνεται α'αυτό το ζήτημα

η παραπάνω έρευνα θα μπορούσε να συνεχιστεί σε σχέση με το όριο σε κάθε μια από τις σχηματοποιημένες στάσεις, τον διαχωρισμό, την αποστασιοποιημένη παρατήρηση και την βιωματική εμπλοκή, αλλά αν αυτό γίνει με το ίδιο υλικό σημαίνει ενασχόληση με αυτό το υλικό (των περιηγητών) που δε με ενδιαφέρει.

θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα σχήμα, πάντα μέσα από παραδείγματα, του τύπου σώμα-άλλος, λόγος-άλλος, κοινότητα-άλλος μιλώντας για το όριο των τριών , η καλύτερα ψάχνοντας το όριο [ψαύοντας] γιατί δεν θέλω να αποκλείσω την περίπτωση η ενασχόληση με το όριο να βγάλει σε άρνηση του

επομένως είμαι σε αναζήτηση των παραδειγμάτων που θα δείχνουν/αποκρύπτουν τα αντίστοιχα τρία ζεύγη. δεν ξέρω πόσο ασφαλής είναι αυτή η μέθοδος