το σωμα ειναι λογος που θελει αναγνωση

paul sweetman, σημαδεμενα σωματα ανθισταμενες ταυτοτητες

Δεύτερον, όποιες κι αν είναι οι προθέσεις της γυναίκας που κάνει τατουάζ ή πίρσινγκ ως συγγραφέα του δικού της σωματοποιημένου κειμένου, θα είναι ανίκανη να ελέγξει τις αναγνώσεις ή τις ερμηνίες που αποδίδονται στα σημάδια του σώματος της από το θεατή. Οπως σημειώνει η Elisabeth Seaton σχετικά με το τατουάζ, "το[..] τατουάζ ζωντανεύει όχι μόνο από την κίνηση του δέρματος ή την ένταση των αντιφάσεων που σωματοποιεί, αλλά και από το ενεργό βλέμμα του θεατή, ένα βλέμμα που δεν προσλαμβάνει μόνο παθητικά εκείνο που προβάλλεται αλλά και συμβάλλει ενεργά σε αυτό που ήδη υπάρχει" (Seaton, 1987:21)
[..] Με άλλα λόγια, ο χαρακτηρισμός των σύγχρονων τροποποιητών του σώματος τους από ην άποψη των υποτιθέμενων χαρακτηρολογικών τους γνωρισμάτων ή της σεξουαλικότητάς τους, απεικονίζει παραστατικά το πως η ανάγνωση η οποία ήταν στις προθέσεις του ατόμου με τατουάζ ή πίρσινγκ, μπορεί να αγνοηθεί, να παραβλεφθεί ή απλώς να μην αναγνωριστεί από εκείνους που πρόθεση τους είναι να τους στριμώξουν σε κα΄ποια συγκεκριμένη "κατηγορία ταυτότητας".
Παραδόξως ίσως το γεγονός αυτό υπονοέι ότι μπορεί να είναι πιο ανθιστάμενο ή ανατρεπτικό για τις γυναίκες να "μπερδεύουν και να ταιρίαζουν" τατουάζ και πίρσινγκ με τυπικά γυναικεία ρούχα, για παράδειγμα, παρά να αναλαμβάνουν μια συνολική μεταμόρφωση η οποία, παρόλο που μπορεί φαινομενικά να είναι πιο ριζική, επιτέπει παρ΄όλα αυτά στον παρατηρητή να στριμώξει το συγκεκριμένο άτομο που έχει τροποποιήσει το σώμα του σε μια εύκολα αφομοιώσιμη νησίδα. Διάφοροι συγγραφείς έχουν υπογραμμίσει πρόσφατα την ισχύ της αμφησιμίας ή των πράξεων "που αμφισβητούν τις πρακτικές που έχουμε για την ανάγνωση και οι οποίες μας κάνουν να αισθανόμαστε αβέβαιοι γι ατο πώς να διαβάσουμε" (Butler, 1994:38, Sawchuk, 1987:75)

μηπως να προχωρήσω στην Butler?

ζητουνται συνδεσεις

καντε Ηighlight να φανουν ολα

Talal asad, anthropology & the collonial encounter

…functional anthropologist and orientalist.. concerned with the same theoretical question:what holds society together? How is order achieved or destroyed? The former, viewing “tribal” society as defined by (normative) polity, focused on the consensual relations between African rulers and ruled. The latter, viewing sharia-defined society as fragmented by (secular) polity, focused on the repressive relations between Islamic rulers and ruled.

.. concerned …with protecting subordinate African cultures..

…political domination in Muslim….external to essential articulation to Islam…

Αν ο λόγος-άλλος γίνεται για να νομιμοποιήσει/ δοξάσει τον εαυτό (ναρκισσισμός;) και συνεπώς να επεκτείνει τα όρια του λόγου του εαυτού πάνω στον άλλο, να τον συμπεριλάβει ως υποδεέστερο;

Δηλαδή, κάθε θέση λόγου για τον άλλο, γίνεται για να τον υποτάξει; Αλλιώς σε αντίθετη περίπτωση είναι μόνο λόγος που θέλει να είναι απ’ τον άλλο, ωσαν να ανήκε ο εαυτός ήδη στον άλλο (έχω υπόψη μου τις μεταστροφές και νεοφώτιστους) και γίνεται θέμα σωματικής εμπλοκής; Τότε τί είναι ο λόγος για την παραδοσιακή αρχτεκτονική ως άλλο της αστικής κοινωνίας;

Κυρίως αυτό το « [οι τωρινοί κάτοικοι] έχουν χάσει την ποίηση που είχαν οι προγονοί τους» που προσπαθεί να τους βάλει στην αστική κοινωνία ως μαθητεύομενους. [εστιάζω στην επιμονή αρχαιολόγων και συντηρητών να εξαφανίζουν τα πιο πρόσφατα προσ-κτίσματα, προσθήκες των κατοίκων, να τους ενοχλούν]

Πάνε εδώ τα αναφιώτικα; Όχι μάλλον γιατί δεν είναι μια παραδοσιακή κοινότητα deprived by tis modernity, αλλά πέφτει σε μια άλλη ιεράρχιση της αστικής μυθολογίας. [ρωξ.καυταντζόγλου]

Αν στο σώμα-άλλος αυτό που μιλάει είναι το σώμα, μιας και έχουμε πάντα να κάνουμε με λόγο, πώς μιλάει το σώμα; Ή μπορούμε να βρούμε σωματικές εκφράσεις και να εγκαταλείψουμε το λόγο [ή να κρατήσουμε μόνο τις περιγραφές σωματικών εκφράσεων (λογοτεχνία)]

Γιατί αυτή η επιμονή να συνδεθούν τα όρια που αφορούν, το σώμα και τον άλλο, το λόγο και τον άλλο, και την κοινότητα και τον άλλο; Αν είναι μόνο λόγω του ότι μοιάζουν να κατάγονται από τις τρεις στάσεις απέναντι στην ετερότητα που έλεγα στη διάλεξη, δεν φτάνει! Τι τα συνδέει αυτα τα ζητήματα πέρα από το ότι [με ανάποδη φορά] πάνε από το χωρικό καθ-ορισμό της κοινότητας στον [νομιμοποιητικό] λόγο της για τον άλλο όπως εκφέρεται απο το υποκείμενο που αισθάνεται να εκφράζει μέσα του το σύνολο της κοινότητας και καταλήγουν στο σώμα του υποκειμένου [ωσάν αυτό να είχε συνειδητοποιήσει το εαύλωτο της συγκροτησής του ως υποκειμένου];

Στη διπλωματική, το ενδιαφέρον των κενών ήταν η δυνατότητα αναίρεσης αλλά και συνεχούς διάβασης των ορίων τους. Σηκώνοντας το φράχτη μπαίνεις σ’ αυτό που έχει γίνει φύση, ξένο, αλλά το χαίρεσαι ως τέτοιο, ως το εξωτερικό σου που σου χρειάζεται και είναι προσωρινό. [μήπως έχει καμμία συνδήλωση χρησιμοποίησης του ξένου για όσον καιρό τον θες και καθήλωσης του στη διαφορά του;] όχι, ο agent είναι ο ίδιος στο μέσα και έξω χώρο, άρα η διαφορά, το όριο εδώ είναι διαβατό, ο κάτοικος κατοικεί και τα δύο. Είναι το έξω το άλλο κομμάτι του εαυτού του.[?] σαν το παιχνίδι να έχει τρεις όρους και ένα όριο; Μέσα-έξω-άνθρωπος [σώμα]. οι δύο δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς της διάβαση που κάνει ο τρίτος.

Μήπως ένας τέτοιος μικρός όρος, το σώμα που διαβαίνει, μας δίνει τίποτα για τη σύνδεση των τριών περιοχών ορίων που λέγαμε πριν;

μια συζητηση με τον αλκη

τελω υπο τη γοητεία του σεννεττ πάλι, θα σ το πα, και σκεφτόμουν ασ πουμε να πω για το γκεττο της βενετιας, τους εποικισμους και αλλο ενα παραδειγμα απο την τυραννια της οικειότητας, για το φορεστ χιλλς της νεας υορκης. αυτα για την κοινοτητα

αλλα θελω αλλα παραδειγματα

για το σωμα αλλος εννοω κατι οπως αυτο που στη διαλεξη ελεγα 'βιωματικη εμπλοκη' η περιπτωση φλωμπερ σε αντιθεση με το λογος-αλλος που λεω ας πουμε την αποστασιοποιημένη παρατηρηση τυπου Λέιν

και για το πρωτο ψαχνω τι? τιποτα παραδειγματα σε σωμα,

για το δευτερο θελω να διαβασω λιγο ανθρωπολογικα απο τσιγαρα, για τον αναστοχασμο της ανθρωπολογιας, ταλαλ ασαντ κτλ

αλλα μωρε ετσι ακουγονται πολυ φιλοδοξα και ειναι, ενω θελω κατι λιγο,

αλλα λεγοντας αυτο σημαινει οτι εχω κατι να πω ως παραδειγμα, εχοντας καπου να το παω, [το οποιο δεν υπαρχει]

skeftomai mipws mporeis na xrησιμοποιησεις τισ τρεις κατηγορίες ως ηδη ετοιμα εργαλεια για να μιλησεισ για το πεδιο που θελεισ να ερευνησεις το οποιο βεβαια πρεπει να ορισεις πριν αυτό που δεν καταλαβαινω ειναι αν ο στοχος σου ειναι να συστήσεις τις εκφρασεις του ορίου ή αν τισ παιρνεις ηδη ετοιμες και μας τις εικονοποιεις με παραδειγματα?

ђima Mићо says:

οποτε ετσι ψαχνω παραδειγματα πια ναι, μπορει να ειναι καλυτερο ετσι

ђima Mићо says:

μοιαζει και πιο πολυ με τη μεθοδο που ελεγα πριν οτι δεν ξερω αν ειναι ασφαλης

Alkis says:

εννοεις να δωσεις παραδειγματα?

ђima Mићо says:

να παω να βρω παραδειγματα

ναι

ο αλλος τρόπος ειναι να αναζητήσεις τις τρεις αυτες εκδοχες πως συμβαινουν, τι παραγουν κλπ? μεσα από ένα συγκεκριμένο παρ'αδειγμα

ђima Mићо says:

εχοντας τις ετοιμες?ενα μονο παραδειγμα και για τις τρεις?

οχι παραδεχομενος απο την αρχη οτι τισ εχεις ετοιμες με αλλα λογια διερευνώντας ένα πεδίο εντός του οποίου έχεις διαπιστώσει την υπαρξη ορίου (τέτοιας τάξης που να σηκωνει αναλυση βεβαιως βεβαιως)

μμ αυτο ειναι το παλουκ γιατι αν πεις για το πεδιο του ευρωπαικου λογου για τον αλλο

Alkis says:

να βρεισ τισ τρεισ εκφρασεις συγκροτώντες ρητα ταυτόχρονα

ђima Mићо says:

ειναι ολα

Alkis says:

όχιιιιιιιιιιι

αυτο δεν ειναι πεδιο

αυτο ειναι η θεωρια

ђima Mићо says:

ειναι πεδιαδα

α

ειμαι και χαζος

πεδιο νταρ

Alkis says:

ντιαρ

ђima Mићо says:

ειναι το σαμ δε μαρς

Alkis says:

καλουμε το αντικειμενο προσ αναλυση με βαση τη θεωρια.....ενα κειμενο, ενα εργο τεχνης, μια κοινοτητα, ενα κτηριο κοκ κάτι που υπάρχει ως πραγματικότητα την οποία θα θεωρητικοποιήσεις στοχευμενα

και το αλλο γινεται βεβαια αν σου παει καλυτερα

το ποιο?

Επανεξετάζω μαζι τα θέματα διάλεξης διπλωματικής του προπτυχιακού και γενικά βρίσκω πως κινούμαι γύρω από το θέμα του ορίου

Στη διάλεξη είχα σχηματοποιήσει τρεις στάσεις απέναντι στον ‘άλλο’ μέσα από την κριτική του Said στα περιηγητικά κείμενα και απο΄την πολιτκή καάσταση στα κατεχόμενα εδάφη της δυτ.όχθης, στη συνέχεια με οδηγό αυτές τις τρεις στάσεις είχα ξαναδιαβάσει πτυχές του γραπτού και αρχιτεκτονικού έργου του LeCorbusier ανακαλύπτοντας έναν ανάλογο με τους προηγούμενους λόγο.

δεν θέλω να μιλήσω για το όριο γενικά, κατηγοριοποιήσεις κτλ, αλλά μέσω παραδειγμάτων να συρράψω μια αφήγηση που να επικεντρώνεται α'αυτό το ζήτημα

η παραπάνω έρευνα θα μπορούσε να συνεχιστεί σε σχέση με το όριο σε κάθε μια από τις σχηματοποιημένες στάσεις, τον διαχωρισμό, την αποστασιοποιημένη παρατήρηση και την βιωματική εμπλοκή, αλλά αν αυτό γίνει με το ίδιο υλικό σημαίνει ενασχόληση με αυτό το υλικό (των περιηγητών) που δε με ενδιαφέρει.

θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα σχήμα, πάντα μέσα από παραδείγματα, του τύπου σώμα-άλλος, λόγος-άλλος, κοινότητα-άλλος μιλώντας για το όριο των τριών , η καλύτερα ψάχνοντας το όριο [ψαύοντας] γιατί δεν θέλω να αποκλείσω την περίπτωση η ενασχόληση με το όριο να βγάλει σε άρνηση του

επομένως είμαι σε αναζήτηση των παραδειγμάτων που θα δείχνουν/αποκρύπτουν τα αντίστοιχα τρία ζεύγη. δεν ξέρω πόσο ασφαλής είναι αυτή η μέθοδος